4 februari 2013
door Nettie Kramer
Reacties uitgeschakeld voor WELKOM

WELKOM

Welkom op de website van Scholare

Scholare is al vanaf 2000 actief in het voortgezet onderwijs met beeldbegeleiding en trainingen voor docenten en scholieren.

Daarnaast verzorgt Scholare overblijfcursussen

Scholare is sponsor van Edukans; wereldwijd gaan 57 miljoen kinderen niet naar school. Onderwijs maakt weerbaar, geeft kinderen vaardigheden waar ze hun leven lang profijt van hebben. Daarom werkt Edukans aan meer scholen, schoolbanken, schoolborden, meer boeken en leraren in ontwikkelingslanden.

noname

 

 

 

29 november 2018
door Nettie Kramer
Geen reacties

De zes rollen van de leraar

In december 2017 had ik een boeiend interview met Martie Slooter over haar nieuwe boek ‘De zes rollen van de leraar’ voor het magazine ‘Beter Begeleiden’ van de LBBO. Een prachtig boek, niet alleen voor startende docenten, maar ook voor hun coaches, met heel veel praktijkvoorbeelden. Op de website die bij het boek hoort, staan handige observatielijsten die heel goed te gebruiken zijn om op zoek te gaan naar de ontwikkeling. Hieronder kun je het interview met Martie lezen.

29 november 2018
door Nettie Kramer
Geen reacties

Begeleiding startende docenten

Zo’n drie jaar ben ik redactielid van het magazine ‘Beter Begeleiden’ van de Landelijke Beroepsgroep voor Begeleiders in het Onderwijs (LBBO) en schrijf hiervoor regelmatig artikelen, reportages en recensies. Mijn taak is vooral de beeldbegeleiding – met video- onder de aandacht te brengen en ook het voortgezet onderwijs belichten. Vorig jaar sprak ik o.a. met Michelle Helms, werkzaam bij de RUG, over onderzoek naar wat wel en niet werkt bij de begeleiding van startende docenten. Hieronder is het hele interview te lezen. Voor suggesties of tips kunt u contact met mij opnemen.

27 november 2018
door Nettie Kramer
Geen reacties

Het is toch voor jouw eigen bestwil?

Je bent docentcoach en filmt ook af en toe eens een les bij startende docenten. Je geeft de opname mee en wilt die op een later tijdstip nabespreken. ‘Nee, ik heb nog geen tijd gehad om naar de beelden te kijken, druk druk, je kent dat wel.’ Nee dus, jij kent dat niet en je snapt er eigenlijk niets van! Als jij het was had je het namelijk wel gedaan, ook nog aantekeningen gemaakt en op-en-top voorbereid naar dit gesprek gekomen. Het is toch voor je eigen bestwil, voor jouw ontwikkeling? Daar maak je toch tijd voor!

Het is geen vaak geen onwil maar iets anders. En kom daar maar achter als coach. Ik herinner mij het eerste jaar dat ik docent in het vo was. Het ging allemaal niet zo als ik wilde, ik had moeite met orde en het liep me wat over de schoenen met ook nog een drukke thuissituatie op dat moment. Ik wilde graag hulp, maar die was er amper. Collega’s hadden het druk en weinig tijd. Een officiële docentcoach was er nog niet.

Op enig moment trof ik iemand die wel een video-opname wilde maken van mijn les. Die liep gierend uit de klauwen, ook dat nog. Ik kreeg de videoband mee, zonder dat hij echt iets zei, en ik moest hem thuis maar kijken. Ik wist wel wat erop stond en heb er echt niet naar gekeken. Ja, heel eventjes, en toen weer snel uitgezet. Ik kon het niet aan, de schaamte was te groot, ik zag alleen maar fouten. Waar moest ik beginnen? Help!

Gelukkig is het goed gekomen met een ervaren – toen nog zo geheten – School Video Interactiebegeleider (SVIB’er) en inspireerde mij dit na tien jaar om zelf – na een uiteindelijk fijne docentperiode – de opleiding te volgen voor SVIB’er. Nu zijn er op elke school docentcoaches en helder beleid bij de begeleiding van startende docenten. Toch komt het nog voor: docenten die opnames van henzelf mee krijgen naar huis met de boodschap: ‘Kijk maar even.’ Dit is geen beeldbegeleiding of –coaching! Een gecertificeerde beeldbegeleider zal dit misschien in derde of vierde instantie doen maar dan nog altijd met een kijkrichting op –opdracht.

Beelden zijn zo krachtig en veelzeggend dat er heel wat voor te zeggen is om hiervoor tenminste een cursus of opleiding te volgen. Samen de beelden bespreken in een veilige setting; niemand die mee kan kijken, niemand die jouw opnames verder ziet.  En nee, ze zijn niet bedoeld ter beoordeling maar alleen om jouw zelfvertrouwen en professionaliteit te doen groeien. Daarom begin ik altijd met twee complimenten: kijk eens hoe mooi je hier staat, kijk eens hoe goed je doet en zie jij ook wat het effect is op je leerlingen? Daar word je blijf van en groei je van als professional. Vervolgens komen er hooguit twee leerpunten naar voren waar de docent mee kan oefenen in de komende periode.

Gaandeweg groeit het zelfvertrouwen weer en kan de docent het misschien bij de derde opname aan om zelf regisseur te zijn van de beelden en thuis rustig kijken wat hij of zij goed vindt en waar nog iets te leren is. Doordat ik NOTIVID gebruik kunnen we ook samen feedback geven bij de filmpjes en hoef ik niet perse elke keer naar school te komen.

Veilig en goed begeleiden met beelden is vooral rekening houden met wat beelden met de kijker kunnen doen en ik, als coach, moet me daar altijd bewust van zijn.

Voor meer informatie.

 

25 oktober 2018
door admin
Reacties uitgeschakeld voor De onderzoeker die ons de Marshmallow test gaf is overleden: Walter Mischel

Het is een klassieker voor veel mensen, de Marshmallow test. Ik postte er al af en toe berichten over. De man die het oorspronkelijke onderzoek bedacht, Walter Mischel is dit weekend overleden. Hier een interview met Mischel over zelfcontrole:

via De onderzoeker die ons de Marshmallow test gaf is overleden: Walter Mischel — X, Y of Einstein?

25 oktober 2018
door Nettie Kramer
Reacties uitgeschakeld voor Gezellig met structuur; kan dat?

Gezellig met structuur; kan dat?

Als trainer van ook overblijfmedewerkers kom ik op veel verschillende scholen en deze vraag wordt veel gesteld; we willen een gezellige overblijf, het is geen schooltijd, maar we merken dat de kinderen, en ook de overblijfmedewerkers, zich niet goed aan de gemaakte afspraken houden. Daardoor is het niet meer zo gezellig. Het is ook niet eenvoudig; je wilt dat de kinderen een gezellige overblijf hebben, dat het niet zo schools verloopt, wat losser mag best en tegelijkertijd voel je dat het uit de hand loopt. Waar zit het kantelpunt tussen gezellig en structuur? Snappen dat kinderen zich anders gedragen in een groep, hier de regie op voeren en inzicht krijgen in jouw manier van grenzen stellen, kunnen helpen.

Groepsgedrag

‘Mijn kind doet dit thuis nooit,’ zo kunnen ouders reageren als je hen aanspreekt op het gedrag van hun kind. Klopt, want thuis is er een heel andere samenstelling. Daar heb je geen concurrentie van leeftijdsgenoten, hooguit vriendjes of vriendinnetjes die komen spelen. Stel je een klas voor met 26 kinderen in dezelfde leeftijd als jouw kind. Daar spelen hele andere processen in de omgang met elkaar dan thuis. Daar moet een kind zich op een andere manier staande houden dan thuis. Dus logisch dat het gedrag dan anders is. Groepsgedrag bepaalt namelijk het gedrag. Als jij de leiding niet pakt in de groep, pakt de groep de leiding.

Valkuil

De overblijf is ook een groep. Vaak een andere groep dan de eigen klas waar ook ander gedrag bij past. Overleg met de meester of juf als je bepaald gedrag niet goed snapt. Of kijk eens een half uurtje in de klas, voordat de overblijf begint. Als je nieuw bent op de overblijf tasten kinderen af hoe jij bent en of bijvoorbeeld wel aardig bent en of je doet wat je zegt. Dat weten ze heel snel. Als jouw valkuil is dat je moeite hebt met consequent zijn, dan kom je daar snel genoeg achter.

Voorkomen is beter dan genezen

Niets is zo moeilijk als doen wat je zegt, vooral in de opvoeding. Overblijven is opvoeden, al willen we het liefst dat de ouders dit thuis doen. Maar de kinderen zitten niet de hele dag thuis. Ze zijn in een groep in de klas en ook bij jou en je moet ze soms corrigeren, aanmoedigen, belonen en vertellen wat ze moeten doen. Is dat opvoeden of niet? Bedenk daarom van tevoren met welke situaties tijdens de overblijf jij moeite hebt en wat je wél zou willen.

Regie voeren

Je vindt het bijvoorbeeld moeilijk hoe je moet reageren als een kind een brutale mond heeft tegen jou en niet doet wat jij vraagt. Of dat de kinderen zo wegrennen zonder hun stoel aan te schuiven en de rommel op te ruimen, terwijl dat wel de afspraak is. Of je vindt het lastig kinderen te corrigeren op ongewenst gedrag op het plein. Het helpt om van tevoren in je hoofd te oefenen of op te schrijven, van welk gedrag jij precies last hebt en wat je dan wilt zeggen. Als het dan echt gebeurt, ben je er beter op voorbereid.

Eigenlijk…

‘Eigenlijk mag dat niet…’ Als ik dat woord hoor, gaan de alarmbellen rinkelen. Als je ‘eigenlijk’ zegt, weet je dat er een afspraak of een regel is die lastig is om aan vast te houden. Onderzoek bij jezelf wat maakt dat je niet kunt vasthouden aan die afspraak, wat dat is. Ben je het er niet mee eens? Dan kun je het tijdens het overleg ter sprake brengen, misschien zijn er meer die hier moeite mee hebben en kunnen jullie die afspraak laten vallen of veranderen. Afspraken en regels zijn soms aan herziening toe. Als ze geen duidelijke functie hebben, kun je ze beter afschaffen.

Oefenen in aanspreken

Vind je het lastig kinderen op hun ongewenste gedrag aan te spreken? Dan kun je oefenen. Trainen is oefenen, paadjes aanmaken in je brein waardoor je in een echte situatie al een beginnetje hebt gemaakt. Een kind doet bijvoorbeeld steeds de kastdeur open in de klas en zit daar wat in te rommelen terwijl de afspraak is dat ze van de spullen in de klas afblijven. Loop naar het kind toe en spreek het aan. Dat kan op verschillende manieren. Met een ik-boodschap: ‘Ik zie dat jij de kastdeur steeds open en dicht doet en ondertussen in de kast zit te rommelen. De afspraak is dat we dat niet doen dus wil je daarmee stoppen?’ Of directer: ‘Stop met dat gerommel in de kast, daar blijven wij vanaf.’ Het hangt van de persoon en de situatie af, hoe je reageert. Als kinderen merken dat je doet wat je zegt, vriendelijke duidelijk blijft, kinderen durft aan te spreken op hun gedrag en investeert in de relatie, dan houd je de leiding én een gezellige overblijf!

16 februari 2018
door Nettie Kramer
Reacties uitgeschakeld voor Hallo allemaal…

Hallo allemaal…

Vanaf de allereerste uitzending ben ik fan van ‘De luizenmoeder’. De serie over ouders en leerkrachten op NPO 3 die zó succesvol is dat de vierde aflevering zelfs 4,7 miljoen kijkers trok. Ik lig steeds onder de tafel van het lachen omdat de situaties op die school zo herkenbaar zijn en heerlijk overdreven worden neergezet.
Juf Ank
‘Ik moet steeds aan jou denken als ik juf Ank zie,’ zei een vriendin tegen mij. Moest ik dat als een compliment opvatten? Ik besloot maar van wel. Ik denk dat ik vooral op haar lijk als ik frons met mijn dikke wenkbrauwen en wellicht dat mijn gezicht boekdelen spreekt. Sinds ik me bewust werd van mijn soms wat chagrijnige uitkijk daardoor, lach ik bewust meer voor een groep om vrolijker over te komen. Kijk eens naar dit fragment wat je opvalt aan het gedrag van juf Ank.
Duidelijke taal
Wat heb je gezien? Los van dat ze ouders aanspreekt als kleuters (alhoewel zij zich ook zo gedragen) denk ik dat je met mij concludeert dat geen kind of ouder haar durft tegen te spreken als zij iets zegt. Ze staat stevig en ondersteunt in blik en met gebaar haar boodschap. Hier komt je niet weg zonder eerst sorry te hebben gezegd!

juf ank
Lichaamstaal
We weten inmiddels door onderzoek dat wanneer je een emotie over wilt brengen, die boodschap vooral bepaald wordt door je lichaamstaal. Denk aan boosheid, blijdschap, verdriet, angst. Je gezichtsuitdrukking, je houding en de toon van je stem bepalen voornamelijk hoe de emotie in je boodschap overkomt, of die als echt wordt ervaren.
Invloed van lichaamstaal op jezelf
Het omgekeerde effect is ook bekend dat de houding die jij hebt van invloed is op je zelfbeeld en gedrag. Met andere woorden: als je rechtop loopt en bewust vriendelijk rondkijkt heeft dat invloed op hoe jij je voelt en gedraagt. Voel je je wat onzeker voor een groep kinderen? Experimenteer eens met je houding en kijk wat dat doet met hoe jij je voelt.
Vriendelijk duidelijk zijn
Hoe duidelijk zijn wij en durven wij te zijn naar kinderen? Als je alleen duidelijk bent, vinden kinderen je streng. Alleen vriendelijk zijn is vaak niet genoeg. De uitdaging is om vriendelijk zo duidelijk te zijn dat kinderen weten én voelen; dit is menens, hier ga ik naar luisteren.

9 oktober 2017
door admin
Reacties uitgeschakeld voor Film jezelf en bespreek het samen

Film jezelf en bespreek het samen

Sinds een maand maak ik gebruik van NOTIVID, een handig platform waar ik , maar ook de docenten die ik begeleid, filmpjes kunnen uploaden. Het is veilig (alleen degenen met de link en aangemeld met mailadres, kan het filmpje zien), makkelijk (iedereen met digitale ervaring kan dit) en handig.

Het meest praktische vind ik de mogelijkheid van het toevoegen van opmerkingen bij de filmpjes. Op de foto zie je een fragment van mij tijdens een presentatie: de opmerkingen zijn goed te lezen en ook te zien in een dubbele tijdlijn onderaan m.b.v. grijze bolletjes die aangeven waar de opmerkingen in de film zijn geplaatst.

Wat?

Ik heb een aanvulling bedacht m.b.v. NOTIVID op mijn aanbod als beeldbegeleider op scholen: film jezelf (met je telefoon, tablet, camera of vraag een leerling). Je kiest een fragment waarover je feedback wilt en je laadt zelf dit filmpje op via NOTIVID. Vervolgens bekijk ik het, plaats er opmerkingen bij, jij kijkt het thuis zelf weer en samen praten we of via facetime, skype, telefoon of live over de opmerkingen.

Waarom?

-Je krijgt professionele, veilige feedback wat jou net dat zetje in je zelfvertrouwen kan geven.

-Beeldbegeleiding is gericht op het vergroten van het zelfvertrouwen, je professionele ontwikkeling en positief gericht; wat gaat goed? Het kan fijn zijn dat iemand die jij niet kent, met een professioneel en nieuw oog kijkt naar jouw gedrag voor de klas en de reacties van jouw leerlingen.

-Als docent kun je de beschikking krijgen over jouw scholingsbudget krijgen, in overleg met je leidinggevende en naar keuze inzetten. Op deze manier bespaar je tijd en kosten.

-Deze mogelijkheid is ook mogelijk tijdens een traject Beeldbegeleiding 

Hoe?

Je neemt contact op met mij (nettiekramer@scholare.nl).

Je krijgt een link toegestuurd waarmee je jouw fragment kunt uploaden en we maken afspraken.

Kosten:

-1 filmpje uploaden en samen bespreken €75,- (max. een half uur per film).

-Extra gesprek (op locatie) € 75,- (max. 1 uur bij een reistijd van max. 1 uur)

 

7 januari 2016
door Nettie Kramer
Reacties uitgeschakeld voor Mogelijkheden met video-opnames bij problemen in de klas

Mogelijkheden met video-opnames bij problemen in de klas

Negatief script

Soms gaat het niet goed met een klas; de samenwerking is verstoord, geklaag van docenten, van leerlingen, en prestaties blijven onder de maat. Er kan sprake zijn van een negatief script voor deze klas wat ontstaat door cruciale gebeurtenissen in de eerste fasen van het bestaan van een klas, bijvoorbeeld al in de brugklas. Zo kreeg ik ooit een tweede klas die de eerste les bij mij binnenkwam met de mededeling dat zij erg druk waren. Deze leerlingen hadden zelf al een negatief script over hun eigen gedrag in de klas en zo legitimeerden zij het ook. ‘U had ons vorig jaar eens moeten zien. Alle docenten vonden ons druk.’ Een negatief script herken je ook doordat er sprake kan zijn van pesten, leerlingen niet of nauwelijks samenwerken, slecht samenwerken met docenten, gevoelig of ongevoelig voor straf en belonen, niet bereid om leertaken te aanvaarden en elkaar niet of juist blindelings steunen. Bij het minste of geringste klagen ze en er ontstaat kliekjesvorming. Wat nu?

Erkennen

Modder niet te lang door als je een negatief script vermoedt, maar trek zo snel mogelijk aan de bel bij de mentor en je direct leidinggevende. Als je collega-docenten, de mentor van jouw klas en je leidinggevende erkennen dat jouw klacht gegrond is, geeft dat steun en is dat een goed begin voor verdere actie.

Met hulp van de klas

Er zijn verschillende mogelijkheden om van een negatief script een positief te maken. Een manier is met hulp videobeelden. Een traject  met beeldbegeleiding kan er zo uitzien:

-Informatie van de klas

-Observatie van een dagdeel van de klas

-Nabespreking en afspraken over wat en wanneer er gefilmd wordt

-Filmen van de klas (tijdens een lesuur of meerdere momenten op de dag)

-Nabespreking met docent/docententeam/klas en afspraken

Vooraf wordt aan de leerlingen uitgelegd waarom er iets gaat gebeuren: ‘Het gaat niet goed op dit moment, wij willen graag dat het beter gaat en we gaan kijken hoe we dat kunnen doen. Hiervoor hebben we jullie medewerking nodig.’ De klas moet hier uiteindelijk wel mee instemmen. Die kans is groot omdat de meeste leerlingen zich niet veilig zullen voelen.

Na een eerste observatie en nabespreking (wat gaat goed en wat kan beter) vragen we de klas waar zij trots op zijn; wat willen zij dat gefilmd wordt en wat zij vinden wat beter kan. Ze krijgen te horen dat de beelden alleen worden bekeken door de begeleider en de docenten die ze les geven. Ze worden niet gebruikt voor beoordeling of anderszins. De leerlingen krijgen een brief mee met informatie voor de ouders (of andere opvoeders) met een korte uitleg en de vraag of zij met hun kinderen ook willen spreken over de klassensituatie. Hierbij kunnen praktische suggesties worden toegevoegd in de vorm van vragen.

Positief

Wat ga ik vervolgens filmen? Het kan zijn dat er docenten zijn die geen problemen ervaren met deze klas of docenten waar de klas van zegt dat het daar wel goed gaat. Interessant natuurlijk! Een opname van deze docent(en) kan verheldering geven. Het is niet bedreigend (want positieve insteek) en boeiend voor de docenten die wel problemen ervaren. De focus bij beeldbegeleiding ligt namelijk vooral op het versterken van dat wat goed gaat in de interactie tussen docent en leerling.

Na montage volgt de nabespreking met de betreffende docent(en) waarvan de opnamen is gemaakt en daarna met het docententeam. Vragen daarbij zijn: wat zie je, wat gaat goed, wat werkt hier, wat werkt niet, wat gebeurt er, herkennen we dit? Of juist niet?

Het is ook mogelijk om van elke docent (of wie aangeeft dat er bij hem of haar gefilmd mag worden) een opname te maken van bijvoorbeeld alleen de ontvangst bij de deur en de start, of de instructie, of welk onderdeel je maar afspreekt met elkaar.

Afspreken elkaar aan te spreken

Gezamenlijk afspraken maken is vervolgens de belangrijke vervolgstap. Hoe gaan we deze klas benaderen? Wat spreken we met elkaar af? Wat kan ikzelf doen? Waar ga ik op letten? Wat heeft de individuele docent daarvoor nodig en wat heeft het team nodig. Hoe kunnen we elkaar helpen en stimuleren? Wie kan mijn maatje hierbij zijn? Kunnen we samen lessen voorbereiden, kijken we bij elkaar in de klas. Wanneer spreken we hier weer over met elkaar en hoe evalueren we en wat verwachten we van de leiding?

Eventueel volgt hierna nog een filmopname na een afgesproken periode, met weer een nabespreking.

Ouders en leerlingen en school

We weten uit onderzoek dat het belangrijk is de driehoek ouders, leerling en school goed te onderhouden. Daarom moet de ouders regelmatig worden betrokken bij de voortgang in dit proces. Dat kan door gesprekken op school met de leerling erbij, dat kan door de leerlingen een positieve brief mee te geven voor hun ouders waarin wordt verteld hoe goed zij presteren en samenwerken in de klas. De focus ligt op het gezamenlijke belang en doel; een betere samenwerking met de klas waardoor docent en klas, beter gaan presteren en ouders zich betrokken voelen bij dit proces.

 

 

 

 

 

 

13 november 2015
door Nettie Kramer
Reacties uitgeschakeld voor Ander gedrag raakt ook de overblijf

Ander gedrag raakt ook de overblijf

Docenten in het basisonderwijs hebben behoefte aan meer scholing nu er meer zorgleerlingen zijn vanwege het passend onderwijs, meldde Trouw op 9 november. Die mogelijkheid wordt hun geboden door bijvoorbeeld de lerarenbeurs waarmee collegegeld en studieverlof kunnen worden betaald.

Behoefte aan pedagogische scholing

Maar ook overblijfmedewerkers worden geconfronteerd met ander gedrag. Ook bij het overblijven zijn nu meer kinderen met ADHD, autisme en kinderen met het downsyndroom of kinderen met andere problematiek. Wat mij als trainer van overblijfmedewerkers opvalt is dat scholen soms vergeten de overblijf hierover te informeren en hen geen pedagogische scholing bieden.

Filmen van ander gedrag

Zo’n twee jaar geleden werd mij gevraagd of ik tijdens de overblijf wilde filmen op een school. Het was te onrustig en medewerkers zaten met de handen in het haar. Ik moest de directeur van de school erop wijzen dat het van belang was dat hij bij de nabespreking aanwezig zou zijn. Tijdens het overblijven waren er namelijk ook twee kinderen met ernstig ADHD waarover de medewerkers nauwelijks pedagogische informatie hadden gekregen. De filmbeelden spraken voor zich. Na afloop zei de directeur: ‘ Ik zie nu dat dit boven jullie macht gaat. Wij mogen dit eigenlijk niet van jullie vragen.’ Die erkenning gaf lucht en ruimte voor hoe nu verder.

Subsidie scholing

In het verleden is vanuit de overheid geld beschikbaar gesteld om overblijfmedewerkers te trainen. Deze subsidie is in 2012 stopgezet. Michel Rog (CDA) heeft nu een initiatiefnota ingediend om onder meer de vergoeding voor deze vrijwilligers te verhogen maar helaas niet om het broodnodige scholingsgeld te betalen. Scholen krijgen wel geld – €25,12 per leerling, per jaar –  via de lumpsum om de overblijf te organiseren maar dit is helaas niet geoormerkt.

Warm pedagogisch klimaat

Overblijven is en blijft de verantwoordelijkheid van de school en die is gebaat bij een warm pedagogisch klimaat, dat niet stopt tussen de middag als het overblijven begint. Het leren van de kinderen wordt bevorderd door een rustige en fijne overblijf. Een goed middel hierbij is onder meer regelmatig overleggen en scholing bieden.

Scholing

Eén van de modules die veel wordt aangevraagd voor pedagogische scholing bij SCHOLARE, gaat over gedrag op de overblijf. Wat is gedrag, wat vinden wij druk gedrag en wat is ADHD en autisme? Ik merk een enorme honger naar informatie en een grote bereidheid tot leren bij overblijfmedewerkers.

Kijken naar gedrag

We kijken naar filmbeelden en vooral naar onszelf. Wat zie je als je naar een kind kijkt. Wat is er aan de hand, wat is jouw oordeel en wat gebeurt er echt. Wat gebeurt er met jou? Hoe kun je reageren. Wat is druk gedrag, wat is ADHD en wat is autisme en welke tips kunnen we elkaar omgeven in het goed omgaan met ander gedrag.

 Leren van elkaar

De ervaring is iedere keer weer dat het zinvol is dat je als overblijfteam dezelfde informatie krijgt, leert van elkaar en afspraken maakt. Daarin zit de waarde van scholing.

 

 

3 november 2015
door Nettie Kramer
Reacties uitgeschakeld voor Huiswerk leren maken

Huiswerk leren maken

De afgelopen weken heb ik  ingevallen als docent Nederlands op een school voor VMBO, 2 brugklassen en 2 tweede klassen, BB en BK en TL//H. Invallen is een pittige klus; je moet je binnen no-time de mores van de school eigen maken, zo voor de klassen stappen binnen de al ontstane groepsdynamiek en proberen zo snel mogelijk de draad op te pakken waar ze waren gebleven.

Heb je je huiswerk af?

Ik moest onwillekeurig weer denken aan mijn eigen brugklastijd en hoe ik die eerste weken werkelijk geen idee had hoe ik mijn huiswerk moest aanpakken. Ik herinner mij mijn eerste dikke onvoldoende op een overhoring voor geschiedenis. ‘Moest je dat leren dan?’ Gelukkig kregen we de weken daarop studieles van onze sectorleider en langzamerhand kwam het wel goed met mij. Het hielp niet echt dat mijn ouders ook geen idee hadden wat ik thuis moest doen en niet verder kwamen dan de vraag of ik mijn huiswerk af had. Uiteraard zei ik daar altijd ja op. Overigens is dit de meest gestelde vraag aan pubers.

Verschillen

Ondanks een betere voorbereiding nu op de basisschool en veel meer kennis over leren, zag ik toch grote verschillen tussen kinderen bij het gebruiken van de agenda en het plannen van het huiswerk. Slechts een klein aantal meisjes en een enkele jongen, lukte dit wel goed. Ook verbaasde ik mij over de studiewijzers die kinderen nog steeds in de brugklas krijgen voor een periode van 8 weken! Daarbij de veronderstelling dat kinderen alles wel op Magister konden opzoeken. Alsof het niet veel anders is of je iets voor je ziet op papier of op een scherm. Breininformatie leert ons iets anders en vandaar ook dat scholen weer overgaan op papieren agenda’s en deze zelfs weer verplicht stellen.

Leren leren

Tijdens de ouderavond ‘Heb je je huiswerk af?‘, vertel ik ouders naast veel breininformatie over het puberende brein, ook iets over leren uit het boekje ‘Zo is leren leuk‘. Hierin zit o.a. een handig testje waarbij kinderen en ouders meteen kunnen zien waar het mogelijk aan schort. Een overzichtelijk, praktisch en informatief boekje.

Een ouderavond die ouders echt helpt kinderen goed te begeleiden bij het maken met huiswerk, is geen overbodige luxe. Als je oudste kind naar het voorgezet onderwijs gaat, is het net zo nieuw voor ouders als voor de kinderen!

Dit filmpje is gebaseerd op de breininzichten en geeft handige tips hoe te leren.