4 februari 2013
door Nettie Kramer
Reacties uitgeschakeld voor WELKOM

WELKOM

Welkom op de website van Scholare

Scholare is al vanaf 2000 actief in het voortgezet onderwijs met beeldbegeleiding en trainingen voor docenten en scholieren.

Scholare sponsort Edukans; wereldwijd gaan 57 miljoen kinderen niet naar school. Onderwijs maakt weerbaar, geeft kinderen vaardigheden waar ze hun leven lang profijt van hebben. Daarom werkt Edukans aan meer scholen, schoolbanken, schoolborden, meer boeken en leraren in ontwikkelingslanden.

noname

1 december 2020
door Nettie Kramer
Reacties uitgeschakeld voor Klassen en kansenongelijkheid

Klassen en kansenongelijkheid

Bij het kijken naar het eerste deel van de serie ´Klassen´ van Human (maandag, NPO 1) trof mij het verschil in de thuissituatie van twee kinderen. Je ziet een lief, goed gebekt meisje uit Amsterdam-Noord. Ze wordt opgevoed door haar opa en oma waar ze dol op is. Haar vader en moeder zijn er wel, maar zij wil bij haar opa en oma wonen. Hoe verder ik in deze aflevering kijk, hoe meer mij opvalt dat er wel iets aan de hand is in het gezin. Haar broertje wordt met een mes gestoken, net voor haar verjaardag, waardoor het meisje amper slaapt en doodmoe op haar verjaardag op school komt. Moeder is ook even in beeld; samen met oma komt zij mee naar school om het te vertellen. Op een voorlichtingsavond voor het voortgezet onderwijs moeten ouders en kinderen elkaar bevragen over de overstap naar de middelbare school, hun toekomstdromen toen (‘rijk worden,’ zegt opa) en verwachtingen hoe de kleindochter het zal doen op de middelbare school (‘niet veel’). Opa is niet zo’n prater.

Ook is een Turks jongetje te zien. Aandoenlijk hoe hij zijn best doet om beter te worden in taal; ’s avonds tussen negen en tien uur woordjes oefenen op de computer, allleen want de anderen werken of hebben geen zin. Hij zit trots tussen zijn ouders in bij het tien-minuten-gesprek. De juf laat de scores zien die van oranje naar groen zijn gegaan. ‘Hij doet heel erg zijn best en hij is erg vooruit gegaan, ik ben trots op hem,’ zegt juf. Zijn ouders glimmen. Zijn moeder vertelt op de voorlichtingsavond dat ze na de basisschool niet verder kon leren. Ze moest geld verdienen. Het jongetje en zijn ouders hopen dat hij naar de havo kan.

Ik besef weer hoe belangrijk het is dat je in een omgeving wordt opgevoed waar tegen je wordt gepraat, waar boeken zijn, waar je gestimuleerd wordt en verwachtingen zijn!

Net zoals het voor goed onderwijs belangrijk is dat je investeert in de leraar, is het belangrijk voor goed onderwijs dat we investeren in een goede thuissituatie en daar oog voor hebben.

Wilt u hulp bij het opvoeden thuis? Denk ook eens aan videobegeleiding. Laagdrempelig en maatwerk.

29 september 2020
door Nettie Kramer
Reacties uitgeschakeld voor En weer door!

En weer door!

Ik was een poosje onder de radar met mijn website; een jaar weer invallen in het voortgezet onderwijs, nadenken over wel of niet doorgaan met overblijfcursussen en verkoop boerderij met verhuisplannen. Corona was ook een behoorlijke stoorzender waardoor ik online les moest geven, een groepje leerlingen begeleidde dat niet thuis kon zijn en mijn werk voor Scholare stil viel.

Corona is er helaas nog steeds, maar gelukkig zijn de scholen nog steeds open en kunnen we live lesgeven. Al hoorde ik gister tijdens intervisie een collega verzuchten dat die halve klassenmaatregel wel erg fijn was. Ja, dat weet iedereen in het onderwijs; kleinere klassen zijn fijn omdat je meer aandacht hebt voor leerlingen. Heb je de actie al ondertekend voor kleinere klassen? Hier kan dat. Doen!

Ik loop al een tijdje mee in het onderwijs en al die jaren zijn kleinere klassen een grote wens. Ze zijn er wel op het tienercollege in Emmeloord waar ik vorige week een halve dag meeliep om een reportage te maken voor ons nieuwe themanummer van het magazine van de LBBO ‘Beter Begeleiden’ over Overgangen en doorstroom. De ib’er van het tienercollege gaf volmondig toe dat door de individuele aandacht, het kleine team, de kleinere klassen en korte lijnen, er veel sneller gehandeld kon worden en kinderen floreerden.

De keuze is inmiddels gemaakt. Ik stop met overblijfcursussen. De meeste scholen zijn overgestapt op een continurooster en hebben geen vast overblijfteam meer. Wel geef ik met liefde nog pedagogische adviezen of cursussen mocht die behoefte er zijn.

Ik wil weer aan de slag: docenten begeleiden met beeld zodat ze meer zelfvertrouwen krijgen en beter worden in hun vak en trainingen geven. Doorgaan, met opgestroopte mouwen en met positieve energie.

Bij deze gedeeld met het universum!

22 mei 2019
door Nettie Kramer
Reacties uitgeschakeld voor Scheiden is lijden, maar liever niet voor de kinderen

Scheiden is lijden, maar liever niet voor de kinderen

Voor het mei-nummer van het magazine ‘Beter Begeleiden’ van de LBBO sprak ik met André Rouvoet. Hij is ook voorzitter van het platform ‘Scheiden zonder schade’ en vertelde over de invloed van het scheiden op kinderen en wat de rol van school en de begeleiders in het onderwijs kan zijn.

29 november 2018
door Nettie Kramer
Reacties uitgeschakeld voor De zes rollen van de leraar

De zes rollen van de leraar

In december 2017 had ik een boeiend interview met Martie Slooter over haar nieuwe boek ‘De zes rollen van de leraar’ voor het magazine ‘Beter Begeleiden’ van de LBBO. Een prachtig boek, niet alleen voor startende docenten, maar ook voor hun coaches. Slooter ondersteunt haar verhaal met heel veel praktijkvoorbeelden. Op de website die bij het boek hoort, staan handige observatielijsten die goed te gebruiken zijn om op zoek te gaan naar de zone van naaste ontwikkeling. Hieronder kun je het interview met Martie lezen.

29 november 2018
door Nettie Kramer
Reacties uitgeschakeld voor Begeleiding startende docenten

Begeleiding startende docenten

Sinds 2016 ben ik redactielid van het magazine ‘Beter Begeleiden’ van de Landelijke Beroepsgroep voor Begeleiders in het Onderwijs (LBBO) en schrijf hiervoor regelmatig artikelen, interviews, reportages en recensies. Mijn taak is de beeldbegeleiding onder de aandacht te brengen en ook het voortgezet onderwijs belichten. Vorig jaar sprak ik o.a. met Michelle Helms, werkzaam bij de RUG, over onderzoek naar wat wel en niet werkt bij de begeleiding van startende docenten. Hieronder is het hele interview te lezen. Voor suggesties of tips kunt u contact met mij opnemen.

27 november 2018
door Nettie Kramer
Reacties uitgeschakeld voor Het is toch voor je eigen bestwil?

Het is toch voor je eigen bestwil?

‘Nee, ik heb nog geen tijd gehad om naar de beelden te kijken, druk druk, je kent dat wel.’ Komt dit je bekend voor als beeldbegeleider?

Nee, je snapt er eigenlijk niets van! Naar de nabespreking van een opname komen zonder dat je de opnames van jou en jouw klas hebt bekeken? Als jij het zelf was, had je het meteen gekeken, aantekeningen gemaakt en het gesprek goed voorbereid. Het is toch voor je eigen bestwil, voor je eigen ontwikkeling? Daar maak je toch tijd voor!

Het is geen onwil. Wat wel?

Ik herinner mij het eerste jaar als docent in het voortgezet onderwijs. Het ging allemaal niet zo als ik het mij had voorgesteld; te grote klassen, moeite met orde en het liep me over de schoenen met ook nog een drukke thuissituatie op dat moment. Ik wilde graag leren en zocht hulp, maar die was er amper; collega’s waren druk, hadden weinig tijd en docentcoaches waren er toen nog niet.

Op enig moment trof ik iemand die wel een video-opname wilde maken van mijn les. De les liep gierend uit de klauwen; ook dat nog. Ik kreeg de videoband mee zonder dat de begeleider iets zei, alleen dat ik thuis maar moest kijken. Ik wist wel wat erop stond en heb er amper naar kunnen kijken. Ja, heel eventjes, en toen de video snel stop gezet. Ik kon het niet aan, de schaamte was te groot en ik zag alleen maar fouten. Waar moest ik beginnen? Help!

Gelukkig is het goed gekomen door een ervaren – toen nog zo geheten – School Video Interactiebegeleider (SVIB’er). Dit traject inspireerde mij om na tien jaar – na een uiteindelijk fijne docentperiode – de opleiding zelf te volgen voor SVIB’er.

Kijk maar even

Tegenwoordig hebben bijna alle scholen een helder beleid als het gaat om de begeleiding van startende docenten en zijn er geschoolde docentcoaches. Toch komt het nog steeds voor dat docenten opnames van henzelf mee krijgen naar huis met de boodschap: ‘Kijk maar even.’

Dit is geen beeldbegeleiding of –coaching! Een gecertificeerde beeldbegeleider zal dit misschien in derde of vierde instantie doen maar dan nog altijd met een kijkrichting op –opdracht. Beelden zijn zo krachtig en veelzeggend dat er heel wat voor te zeggen is om hiervoor tenminste een cursus of opleiding te volgen.

Positief en veilig

De beelden samen bespreken in een veilige setting waar niemand mee kan kijken. En nee, die beelden zijn niet bedoeld ter beoordeling maar alleen om jouw zelfvertrouwen en professionaliteit te doen groeien.

Daarom horen daar complimenten bij: ‘Kijk eens hoe mooi je hier staat, kijk eens hoe goed je dat doet en zie je wat het effect hiervan is op je leerlingen?’ Daar groei je van als professional.

Gaandeweg groeit het zelfvertrouwen en kun je het misschien bij de derde opname aan om zelf regisseur te zijn van je eigen beelden.

Veilig en goed begeleiden met beeld is vooral rekening houden met de impact van beelden en ik, als coach, moet me daar altijd bewust van zijn.

Voor meer informatie.

25 oktober 2018
door Nettie Kramer
Reacties uitgeschakeld voor Gezellig met structuur; kan dat?

Gezellig met structuur; kan dat?

Als trainer van ook overblijfmedewerkers kom ik op veel verschillende scholen en deze vraag wordt regelmatig gesteld: we willen een gezellige overblijf, het is geen schooltijd, maar we merken dat de kinderen, en ook de overblijfmedewerkers, zich niet goed aan de gemaakte afspraken houden. Daardoor is het niet meer zo gezellig.

Het is ook niet eenvoudig; je wilt dat de kinderen een gezellige overblijf hebben, dat het niet zo schools verloopt, wat losser mag best en tegelijkertijd voel je dat het uit de hand loopt. Waar zit het kantelpunt tussen gezellig en structuur? Snappen dat kinderen zich anders gedragen in een groep, hier de regie op voeren en inzicht krijgen in jouw manier van grenzen stellen, kunnen helpen.

Groepsgedrag

‘Mijn kind doet dit thuis nooit,’ zo kunnen ouders reageren als je hen aanspreekt op het gedrag van hun kind. Klopt, want thuis is er geen groep. Daar heb je geen concurrentie van leeftijdsgenoten, hooguit vriendjes of vriendinnetjes die komen spelen. Stel je een klas voor met 26 kinderen in dezelfde leeftijd als jouw kind. Daar spelen hele andere processen in de omgang met elkaar dan thuis. Daar moet een kind zich op een andere manier staande houden. Dus logisch dat het gedrag daar anders is. Groepsgedrag bepaalt namelijk het gedrag. Als jij de leiding niet pakt in de groep, pakt de groep de leiding.

Valkuil

De overblijf is ook een groep. Vaak een andere groep dan de eigen klas waar ook ander gedrag bij past. Overleg met de meester of juf als je bepaald gedrag niet goed snapt. Of kijk eens een half uurtje in de klas, voordat de overblijf begint. Als je nieuw bent op de overblijf, tasten kinderen af hoe jij bent. Of je bijvoorbeeld wel aardig bent en of je doet wat je zegt. Dat weten ze heel snel. Als jouw valkuil is dat je moeite hebt met consequent zijn, dan kom je daar snel genoeg achter.

Voorkomen is beter dan genezen

Niets is zo moeilijk als doen wat je zegt, vooral in de opvoeding. Overblijven is opvoeden, al willen we het liefst dat de ouders dit thuis doen. Maar de kinderen zitten niet de hele dag thuis. Ze zijn in een groep in de klas en ook bij jou en je moet ze soms corrigeren, aanmoedigen, belonen en vertellen wat ze moeten doen. Is dat opvoeden of niet? Bedenk daarom van tevoren met welke situaties tijdens de overblijf jij moeite hebt en wat je wél zou willen en hoe je kunt reageren als kinderen ander gedrag laten zien dan gewenst gedrag.

Regie voeren

Je vindt het bijvoorbeeld moeilijk hoe je moet reageren als een kind een brutale mond heeft tegen jou en niet doet wat jij vraagt. Of dat de kinderen zo wegrennen zonder hun stoel aan te schuiven en de rommel op te ruimen, terwijl dat wel de afspraak is. Of je vindt het lastig kinderen te corrigeren op ongewenst gedrag op het plein. Het helpt om van tevoren in je hoofd dit te oefenen of op te schrijven, van welk gedrag jij precies last hebt en wat je dan wilt zeggen. Als het dan echt gebeurt, ben je er beter op voorbereid.

Eigenlijk…

‘Eigenlijk mag dat niet…’ Als ik dat woord hoor, gaan de alarmbellen rinkelen. Als je ‘eigenlijk’ zegt, weet je dat er een afspraak of een regel is die lastig is om aan vast te houden. Onderzoek bij jezelf wat maakt dat je niet kunt vasthouden aan die afspraak, wat dat is. Ben je het er niet mee eens? Dan kun je het tijdens het overleg ter sprake brengen, misschien zijn er meer die hier moeite mee hebben en kunnen jullie die afspraak laten vallen of veranderen. Afspraken en regels zijn soms aan herziening toe. Als ze geen duidelijke functie hebben, kun je ze beter afschaffen.

Oefenen in aanspreken

Vind je het lastig kinderen op hun ongewenste gedrag aan te spreken? Dan kun je oefenen. Trainen is oefenen, paadjes aanmaken in je brein waardoor je in een echte situatie al een beginnetje hebt gemaakt. Een kind doet bijvoorbeeld steeds de kastdeur open in de klas en zit daar wat in te rommelen terwijl de afspraak is dat ze van de spullen in de klas afblijven. Loop naar het kind toe en spreek het aan. Dat kan op verschillende manieren. Met een ik-boodschap: ‘Ik zie dat jij de kastdeur steeds open en dicht doet en ondertussen in de kast zit te rommelen. De afspraak is dat we dat niet doen dus wil je daarmee stoppen?’ Of directer: ‘Stop met dat gerommel in de kast, daar blijven wij vanaf.’ Het hangt van de persoon en de situatie af, hoe je reageert. Als kinderen merken dat je doet wat je zegt, vriendelijke duidelijk blijft, kinderen durft aan te spreken op hun gedrag en investeert in de relatie, dan houd je de leiding én een gezellige overblijf!

16 februari 2018
door Nettie Kramer
Reacties uitgeschakeld voor Hallo allemaal…

Hallo allemaal…

Vanaf de allereerste uitzending ben ik fan van ‘De luizenmoeder’. De serie over ouders en leerkrachten op NPO 3 die zó succesvol is dat de vierde aflevering zelfs 4,7 miljoen kijkers trok.

Juf Ank
‘Ik moet steeds aan jou denken als ik juf Ank zie,’ zegt een vriendin tegen mij. Moet ik dat als een compliment opvatten? Ik besluit van wel. Ik denk dat ik vooral op haar lijk als ik frons met mijn dikke wenkbrauwen en dat mijn gezicht boekdelen spreekt. Sinds ik mij bewust ben van mijn soms wat chagrijnige uitkijk, kijk ik bewuster vrolijker voor een groep. Kijk voordat je verder leest eerst naar dit fragment.  Wat valt je op aan het gedrag van juf Ank?

Duidelijke taal
Wat heb je gezien? Los van dat ze ouders aanspreekt als kleuters (omdat zij zich ook zo gedragen), zie ik dat geen kind of ouder haar durft tegen te spreken als zij iets zegt. Ze staat stevig en ondersteunt haar boodschap met blik en gebaar. Hier komt je niet weg zonder eerst sorry te hebben gezegd!

juf ank
Lichaamstaal
We weten inmiddels door onderzoek dat wanneer je een emotie over wilt brengen, die boodschap vooral bepaald wordt door je lichaamstaal. Denk aan boosheid, blijdschap, verdriet, angst. Je gezichtsuitdrukking, je houding en de toon van je stem bepalen voornamelijk hoe de emotie in je boodschap overkomt, of die als echt wordt ervaren.

Invloed van lichaamstaal op jezelf
Het omgekeerde effect is ook bekend: dat jouw eigen houding van invloed is op je zelfbeeld en gedrag. Met andere woorden: als je rechtop loopt en bewust vriendelijk rondkijkt, heeft dat invloed op hoe jij je voelt en gedraagt. Voel je je wat onzeker voor een groep kinderen? Experimenteer eens met je houding en kijk wat dat doet met hoe jij je voelt.

Vriendelijk duidelijk zijn
Hoe duidelijk zijn wij en durven wij te zijn naar kinderen? Als je alleen duidelijk bent, vinden kinderen je streng. Alleen vriendelijk zijn is vaak niet genoeg. De uitdaging is om vriendelijk zo duidelijk te zijn dat kinderen weten én voelen; dit is menens, hier ga ik naar luisteren.

9 oktober 2017
door admin
Reacties uitgeschakeld voor Film jezelf en bespreek het samen

Film jezelf en bespreek het samen

Sinds een maand maak ik gebruik van NOTIVID, een handig platform waar ik , maar ook de docenten die ik begeleid, filmpjes kunnen uploaden. Het is veilig (alleen degenen met de link en aangemeld met mailadres, kan het filmpje zien), makkelijk (iedereen met digitale ervaring kan dit) en handig.

Het meest praktische vind ik de mogelijkheid van het toevoegen van opmerkingen bij de filmpjes. Op de foto zie je een fragment van mij tijdens een presentatie: de opmerkingen zijn goed te lezen en ook te zien in een dubbele tijdlijn onderaan m.b.v. grijze bolletjes die aangeven waar de opmerkingen in de film zijn geplaatst.

Wat?

Ik heb een aanvulling bedacht m.b.v. NOTIVID op mijn aanbod als beeldbegeleider op scholen: film jezelf (met je telefoon, tablet, camera of vraag een leerling). Je kiest een fragment waarover je feedback wilt en je laadt zelf dit filmpje op via NOTIVID. Vervolgens bekijk ik het, plaats er opmerkingen bij, jij kijkt het thuis zelf weer en samen praten we of via facetime, skype, telefoon of live over de opmerkingen.

Waarom?

-Je krijgt professionele, veilige feedback wat jou net dat zetje in je zelfvertrouwen kan geven.

-Beeldbegeleiding is gericht op het vergroten van het zelfvertrouwen, je professionele ontwikkeling en positief gericht; wat gaat goed? Het kan fijn zijn dat iemand die jij niet kent, met een professioneel en nieuw oog kijkt naar jouw gedrag voor de klas en de reacties van jouw leerlingen.

-Als docent kun je de beschikking krijgen over jouw scholingsbudget krijgen, in overleg met je leidinggevende en naar keuze inzetten. Op deze manier bespaar je tijd en kosten.

-Deze mogelijkheid is ook mogelijk tijdens een traject Beeldbegeleiding 

Hoe?

Je neemt contact op met mij (nettiekramer@scholare.nl).

Je krijgt een link toegestuurd waarmee je jouw fragment kunt uploaden en we maken afspraken.

Kosten:

-1 filmpje uploaden en samen bespreken €75,- (max. een half uur per film).

-Extra gesprek (op locatie) € 75,- (max. 1 uur bij een reistijd van max. 1 uur)

 

7 januari 2016
door Nettie Kramer
Reacties uitgeschakeld voor Mogelijkheden met video-opnames bij problemen in de klas

Mogelijkheden met video-opnames bij problemen in de klas

Negatief script

Soms gaat het niet goed met een klas; de samenwerking is verstoord, geklaag van docenten, van leerlingen, en prestaties blijven onder de maat. Er kan sprake zijn van een negatief script voor deze klas wat ontstaat door cruciale gebeurtenissen in de eerste fasen van het bestaan van een klas, bijvoorbeeld al in de brugklas. Zo kreeg ik ooit een tweede klas die de eerste les bij mij binnenkwam met de mededeling dat zij erg druk waren. Deze leerlingen hadden zelf al een negatief script over hun eigen gedrag in de klas en zo legitimeerden zij het ook. ‘U had ons vorig jaar eens moeten zien. Alle docenten vonden ons druk.’ Een negatief script herken je ook doordat er sprake kan zijn van pesten, leerlingen niet of nauwelijks samenwerken, slecht samenwerken met docenten, gevoelig of ongevoelig voor straf en belonen, niet bereid om leertaken te aanvaarden en elkaar niet of juist blindelings steunen. Bij het minste of geringste klagen ze en er ontstaat kliekjesvorming. Wat nu?

Erkennen

Modder niet te lang door als je een negatief script vermoedt, maar trek zo snel mogelijk aan de bel bij de mentor en je direct leidinggevende. Als je collega-docenten, de mentor van jouw klas en je leidinggevende erkennen dat jouw klacht gegrond is, geeft dat steun en is dat een goed begin voor verdere actie.

Met hulp van de klas

Er zijn verschillende mogelijkheden om van een negatief script een positief te maken. Een manier is met hulp videobeelden. Een traject  met beeldbegeleiding kan er zo uitzien:

-Informatie van de klas

-Observatie van een dagdeel van de klas

-Nabespreking en afspraken over wat en wanneer er gefilmd wordt

-Filmen van de klas (tijdens een lesuur of meerdere momenten op de dag)

-Nabespreking met docent/docententeam/klas en afspraken

Vooraf wordt aan de leerlingen uitgelegd waarom er iets gaat gebeuren: ‘Het gaat niet goed op dit moment, wij willen graag dat het beter gaat en we gaan kijken hoe we dat kunnen doen. Hiervoor hebben we jullie medewerking nodig.’ De klas moet hier uiteindelijk wel mee instemmen. Die kans is groot omdat de meeste leerlingen zich niet veilig zullen voelen.

Na een eerste observatie en nabespreking (wat gaat goed en wat kan beter) vragen we de klas waar zij trots op zijn; wat willen zij dat gefilmd wordt en wat zij vinden wat beter kan. Ze krijgen te horen dat de beelden alleen worden bekeken door de begeleider en de docenten die ze les geven. Ze worden niet gebruikt voor beoordeling of anderszins. De leerlingen krijgen een brief mee met informatie voor de ouders (of andere opvoeders) met een korte uitleg en de vraag of zij met hun kinderen ook willen spreken over de klassensituatie. Hierbij kunnen praktische suggesties worden toegevoegd in de vorm van vragen.

Positief

Wat ga ik vervolgens filmen? Het kan zijn dat er docenten zijn die geen problemen ervaren met deze klas of docenten waar de klas van zegt dat het daar wel goed gaat. Interessant natuurlijk! Een opname van deze docent(en) kan verheldering geven. Het is niet bedreigend (want positieve insteek) en boeiend voor de docenten die wel problemen ervaren. De focus bij beeldbegeleiding ligt namelijk vooral op het versterken van dat wat goed gaat in de interactie tussen docent en leerling.

Na montage volgt de nabespreking met de betreffende docent(en) waarvan de opnamen is gemaakt en daarna met het docententeam. Vragen daarbij zijn: wat zie je, wat gaat goed, wat werkt hier, wat werkt niet, wat gebeurt er, herkennen we dit? Of juist niet?

Het is ook mogelijk om van elke docent (of wie aangeeft dat er bij hem of haar gefilmd mag worden) een opname te maken van bijvoorbeeld alleen de ontvangst bij de deur en de start, of de instructie, of welk onderdeel je maar afspreekt met elkaar.

Afspreken elkaar aan te spreken

Gezamenlijk afspraken maken is vervolgens de belangrijke vervolgstap. Hoe gaan we deze klas benaderen? Wat spreken we met elkaar af? Wat kan ikzelf doen? Waar ga ik op letten? Wat heeft de individuele docent daarvoor nodig en wat heeft het team nodig. Hoe kunnen we elkaar helpen en stimuleren? Wie kan mijn maatje hierbij zijn? Kunnen we samen lessen voorbereiden, kijken we bij elkaar in de klas. Wanneer spreken we hier weer over met elkaar en hoe evalueren we en wat verwachten we van de leiding?

Eventueel volgt hierna nog een filmopname na een afgesproken periode, met weer een nabespreking.

Ouders en leerlingen en school

We weten uit onderzoek dat het belangrijk is de driehoek ouders, leerling en school goed te onderhouden. Daarom moet de ouders regelmatig worden betrokken bij de voortgang in dit proces. Dat kan door gesprekken op school met de leerling erbij, dat kan door de leerlingen een positieve brief mee te geven voor hun ouders waarin wordt verteld hoe goed zij presteren en samenwerken in de klas. De focus ligt op het gezamenlijke belang en doel; een betere samenwerking met de klas waardoor docent en klas, beter gaan presteren en ouders zich betrokken voelen bij dit proces.