Nieuwsbrief maart 2008
Regels
Eén van de eerste dingen die me opvallen bij docenten die moeite hebben met klassenmanagement is het communiceren over regels.
“Dat weten ze best wel.”
“Dat heb ik ze al zo vaak gezegd.”
“Zij begrijpen toch ook wel dat ik dat niet wil?”
Vergeet niet dat wij als volwassenen al een heel eigen systeem hebben ontwikkeld van wat wel en niet kan. Pubers, jongeren in ontwikkeling zijn daar nou juist mee bezig, krijgen daarin van alle kanten verschillende regels over, bij elke les weer een beetje anders, thuis en op het sportveld …
Wees helder in wat je van je leerlingen wel en niet verwacht.
Niets mis mee dus om daar (overdreven) expliciet in te zijn.
Dijsselbloem
Gister 1 uur bezig geweest om met mijn 16-jarige zoon orde te scheppen in zijn chaos: bureau opruimen, losse stencils in mapjes en werkwijzers verzamelen …
Het beleid op zijn school is dat ze vanaf de vierde klas zelfstandig kunnen studeren ondanks de uitkomsten van hersenonderzoeken en ervaringen van heel veel experts. Nee, huiswerk opgeven hoort daar niet bij, dat moeten ze zelfstandig plannen.
Het is u ongetwijfeld niet ontgaan: commotie rond het onderwijs de afgelopen maanden.
Het eindrapport van de commissie Dijsselbloem en het gesteggel over de gratis schoolboeken.
Opeens verschijnen er allerlei artikelen en interviews met meningen van tegenstanders van het nieuwe leren. Afgelopen zaterdag nog een mooi artikel in NRC waarin de eerste lichting Tweede-Fase studenten werd bevraagd over hun ervaringen en wat ze nu aan manco’s merken (spellen, rekenen, woordjes).
Wat ik echter niet hoop is dat het kind met het badwater wordt weggegooid; dat opeens het nieuwe leren niets meer is en we terug naar af gaan. Alsof alleen klassikaal doceren en stampen alles is.
Als docent was ik altijd op zoek naar nieuwe werkvormen en probeerde zoveel mogelijk aan te sluiten bij de leerling maar was ook echt juf: ik wilde iets overbrengen en als ik de kans kreeg greep ik die. Ik hoop dat de voorstanders van deze andere vorm van leren hun geluid ook laten horen in de media en dat we een goeie mix krijgen en meer inhoud en aandacht voor de levensfase van pubers, ook m.b.t. de vorm waarin het onderwijs wordt gegeven.
Wordt ongetwijfeld vervolgd.
Reacties graag naar nettiekramer@scholare.nl
De kracht van oplossingen, deel 2
(voor deel 1 zie onze nieuwsbrief van februari)
Natuurlijk is oplossingsgericht coachen geen simpel trucje. Het vereist heel wat oefening om dit goed in praktijk te brengen. Toch kun je bij je begeleiding kiezen voor een insteek: vanuit het analyseren van het probleem, of vanuit het construeren van een oplossing.
Vaak kiezen we voor het eerste, terwijl we zoeken naar de oplossing.
Wat zijn nu de principes van oplossingsgericht werken?
Laat de ander het probleem beschrijven en vraag door op welke manier hij of zij hier last van heeft.
Ga niet in discussie over hoe de ander het probleem ervaart, neem zijn/haar perceptie serieus.
Vraag vervolgens wat de ander daarvoor in de plaats zou willen. Laat de gewenste situatie beschrijven.
Je kunt dan vragen naar momenten dat het probleem zich niet voordeed: uitzonderingen. “Wat deed je toen anders?” Je komt dan bij de kracht van de ander, de mogelijkheden om met het probleem om te gaan. Daar ligt het begin van het construeren van de oplossing.
Oplossings- of succesgericht werken kan zowel met docenten als met leerlingen.
Meer hierover in de volgende nieuwsbrief.
Wilt u getraind of gecoacht worden in oplossingsgericht werken? alfredvanderburgh@scholare.nl.

terug