Ervaringen

Beeldcoaching – absoluut de moeite waard!

Olga Mikešová (29), docente Duits

Steeds weer kwamen dezelfde vragen bij mij terug: “ Hoe zie ik er uit als ik voor de klas sta? Ben ik duidelijk genoeg? Lach ik genoeg? Verdeel ik de aandacht goed? Is mijn tempo niet te snel? …De antwoorden daarop kwamen in de vorm van drie ‘filmsessies’ gemaakt door  Nettie. Drie keer kwam zij bij mij filmen, drie keer hebben wij de opnames nabesproken. Eng in het begin maar tevredenheid aan het einde.

Nettie heeft zich volledig op de sterke momenten van mijn lessen gericht en liet mij (in)zien dat ik veel dingen goed doe – ik maak veel contact met de leerlingen, ik lach met hen, mijn lessen hebben meer structuur dan ik dacht en ook de zwakkere leerlingen komen bij mij aan de beurt…

Ik heb nu minder twijfels over mijn houding als docent. Hierdoor ontstond meer ruimte voor experimenteren met activerende didactiek en werkvormen.

Het was een eye-opener!

Wat ik als probleem zag, speelde bij de leerlingen geen rol!

Marleen Jansen (23), docente Aardrijkskunde

” Mijn ervaring met de school video interactie begeleiding is positief. Het geeft je als docent de kans een keer door de ogen van je leerlingen naar je functioneren voor de klas te kijken. Zo leer je van dingen die tijdens je lessen niet goed gaan, maar vooral ook van wat wel goed gaat. Ik kwam er door het bespreken van de video met mijn begeleidster achter dat dingen die ikzelf als een groot probleem zag, voor mijn leerlingen geen rol spelen. ”

De kracht van beelden heeft mij verbaasd. Wat een fantastisch middel kan beeldcoaching zijn om een goede docent tot een nog betere docent te maken

Jolanda Hoeksma (31), docente Engels en docentbegeleider op het Bornego college Heerenveen

Een beeld van het opleidingstraject ‘Beeldcoaching binnen de school’

Mijn collega’s en ik hadden de eer de eerste cursisten te zijn van het opleidingstraject SVIB, gegeven door Nettie Kramer. De training bestond uit 6 bijeenkomsten en twee begeleidingtrajecten met collega’s binnen de eigen school. Zij werden drie lessen gefilmd en alle lessen werden geëvalueerd. Ook de evaluaties werden gefilmd.

Tijdens de bijeenkomsten met Nettie werd in  gemoedelijke sfeer informatie overgedragen over wat Beeldcoaching  inhoudt, waar je op moet letten bij het maken van video-opnames en bij begeleiding en coaching van collega’s. Ook werden we rijk voorzien van  tips en titels van boeken  die te maken hebben met coaching, begeleiding, maar ook met de doelgroep, nl. pubers.

Wat ik als zeer waardevol heb ervaren is het uitwisselen van ervaringen en ideeën in een kleine groep. De groepsgrootte zorgde voor voldoende ruimte en aandacht voor elke cursist en voor het materiaal dat werd meegebracht. Nettie beantwoordde vragen, leerde ons zelf goede vragen te stellen en gaf korte, bruikbare tips die bleven hangen juist omdat ze direct toepasbaar waren in de praktijk. En daarbij de aanvulling van de andere cursisten. Kortom; veel zinvolle informatie.

Wat ik persoonlijk vooral  geleerd heb is goed  observeren, letten op kleine details in de interactie (micro-analyse) en tijdens de evaluatiegesprekken de ruimte aan de ander te laten om het verhaal in te vullen. Om hem of haar zelf te laten ontdekken wat er gebeurt tijdens een les en daarbij te helpen door goede vragen te stellen. Open staan voor de ander en luisteren is essentieel. De kracht van beelden heeft mij verbaasd. Wat een fantastisch middel kan beeldcoaching zijn om een goede docent tot een nog betere docent te maken.

Elke docent kent zijn kracht en juist die kracht te zien en te gebruiken om andere aspecten te verbeteren is het doel van beeldcoaching.

Een ervaring  uit mijn praktijk: Gezien door beeld!

‘Ik krijg regelmatig te horen van leerlingen dat ik niet goed luister.’ Een opmerking van een docent die u wellicht herkent. ‘Toch heb ik zelf het idee dat ik prima luister.’

Bij het maken van een filmopname na dit gesprek besluit ik (Nettie) goed te letten op de basiscommunicatie. Bij het terugkijken valt op dat het beter kan bij de afstemming; de docent gaat soms te snel over op het volgende onderdeel. De leerlingen zijn nog niet zover. Opmerkingen als: “Kan ik verder gaan?” of “Zijn er nog vragen?”,voorkomen dat leerlingen onvoldoende volgen en afhaken.

In de individuele communicatie werkt dit ook zo. Het contact afsluiten met een knikje, oogcontact, vragen of ze het hebben gesnapt, werkt heel goed.Het gevolg is dat de leerling zich gezien en begrepen voelt. De docent die ik begeleidde voor deze opname zag het ook. Dat is de kracht van het beeld!