Het is toch voor je eigen bestwil?

‘Nee, ik heb nog geen tijd gehad om naar de beelden te kijken, druk druk, je kent dat wel.’ Komt dit je bekend voor als beeldbegeleider?

Je snapt er eigenlijk niets van! Dat je als docent met een hulpvraag naar de nabespreking van de opnames komt zonder dat je beelden van jouw les hebt terug gezien. Als jij het was had je het meteen gekeken, aantekeningen gemaakt en het gesprek goed voorbereid. Het is toch voor je eigen bestwil, voor jouw ontwikkeling? Daar maak je toch tijd voor!

Het is geen onwil. Wat wel?

Ik herinner mij het eerste jaar als docent in het voortgezet onderwijs. Het ging allemaal niet zo als ik het mij had voorgesteld; ik had grote klassen, moeite met orde en het liep me wat over de schoenen met ook nog een drukke thuissituatie op dat moment. Ik wilde graag leren en hulp, maar die was er amper. Collega’s waren druk en hadden weinig tijd en een docentcoach was er niet.

Op enig moment trof ik iemand die wel een video-opname wilde maken van mijn les. De les liep gierend uit de klauwen; ook dat nog. Ik kreeg de videoband mee zonder dat de begeleider iets zei, alleen dat ik thuis maar moest kijken. Ik wist wel wat erop stond en heb er amper naar kunnen kijken. Ja, heel eventjes, en toen de video snel stop gezet. Ik kon het niet aan, de schaamte was te groot en ik zag alleen maar fouten. Waar moest ik beginnen? Help!

Gelukkig is het goed gekomen door een ervaren – toen nog zo geheten – School Video Interactiebegeleider (SVIB’er). Dit traject inspireerde mij na tien jaar om zelf – na een uiteindelijk fijne docentperiode – de opleiding te volgen voor SVIB’er.

Kijk maar even

Tegenwoordig hebben bijna alle scholen een helder beleid als het gaat om de begeleiding van startende docenten en zijn er geschoolde docentcoaches. Toch komt het nog steeds voor dat docenten opnames van henzelf mee krijgen naar huis met de boodschap: ‘Kijk maar even.’

Dit is geen beeldbegeleiding of –coaching! Een gecertificeerde beeldbegeleider zal dit misschien in derde of vierde instantie doen maar dan nog altijd met een kijkrichting op –opdracht. Beelden zijn zo krachtig en veelzeggend dat er heel wat voor te zeggen is om hiervoor tenminste een cursus of opleiding te volgen.

Positief en veilig

De beelden samen bespreken in een veilige setting waar niemand mee kan kijken. En nee, die beelden zijn niet bedoeld ter beoordeling maar alleen om jouw zelfvertrouwen en professionaliteit te doen groeien.

Daarom horen daar complimenten bij: ‘Kijk eens hoe mooi je hier staat, kijk eens hoe goed je dat doet en zie jij wat het effect daarvan is op je leerlingen?’ Daar groei je van als professional. Vervolgens komen er hooguit twee leerpunten naar voren waar je mee kan oefenen in de komende periode.

Gaandeweg groeit het zelfvertrouwen weer en kun je het misschien bij de derde opname aan om zelf regisseur te zijn van de beelden en thuis rustig kijken wat je goed vindt en waar nog iets te leren is.

Veilig en goed begeleiden met beelden is vooral rekening houden met wat beelden met de kijker kunnen doen en ik, als coach, moet me daar altijd bewust van zijn.

Voor meer informatie.

Reacties gesloten.